دیروز بعد از کلی ترس و لرز دل رو به دریا زدیم رفتیم برای اولین بار دربی استقلال - پرسپولیس از نزدیک ببنیم که از کرده خود پشیمان شدیم و عمراً دور ورزشگاه رفتنو خط کشیدم بس که بازی بیخود بود .

 

قسمت بد ماجرا هم نشستن توی استقلالی ها بود خیلی تجربه مزخرفی بود. تجربه ای از ریاکاری!

 اگه آخر بازی این چند تا شعار نصفه نیمه سیاسی (فوتبال سیاسی نمی خایم نمی خوایم- تبانی تبانی - یاحسین ... !)رو هم نمیدادند که دیگه هیچی اصلاً هیجانی در کار نبود. در آخر هم  بگم تو ورزشگاه هیچ نشانی از موج سبز و ... این حرفها نیست بعضیهادلشونو صابون نزنند. (البته نمیذارند کسی با لباس سبز بره تو )