فرض کنید تمام تحولات جهان از ابتدا تا زمان حاضر در عرض مدت بیست و چهار ساعت رخ داده باشد.  در این صورت انفجار بزرگ در کمتر از یک ده میلیاردم ثانیه به وقوع پیوسته و اتم های ثابت چند ساعت بعد در مدت چهار ثانیه شکل می گیرند ، اما ستارگان و کهکشان ها در اول سپیده دم صبح بوجود می آیند و منظومه شمسی ما باید تا حوالی ساعت شش عصر صبر کرده باشد . زندگی بر روی کره زمین در حدود ساعت هشت شب آغاز شده است و اولین مهره داران در حدود ساعت ده ونیم شب به روی زمین خزیده و دایناسورها از ساعت یازده وسی و پنج  دقیقه شروع به پرسه زدن کرده اند که تا چهار دقیقه مانده  به نیمه شب ادامه داشته است و انسانهای اولیه برای اولین بار حدود ده ثانیه به نیمه شب بطور عمود بر روی زمین گام بر داشته اند . انقلاب صنعتی و تمام عصر مدرن ما هم کمتر از یک هزارم ثانیه آخر را اشغال می کند. بااین وصف در این همین برش کوتاه زمانی، چهره این سیاره به اندازه همه اعصار قبل تغییر کرده است .!!!!

                         

(چند روز پیش که خبر کشف آب در کره ماه توسط ناسا رو خوندم یاد  این مطلب افتادم که چند ماه پیش در یک سفر توی یک اطلس جغرافیایی ایران وجهان بطور اتفاقی خونده بودم و  بعد با خودم فکر کردم که واقعا ما داریم چی کار می کنیم؟! )